Neden Çocuklarınızın Ödevlerini Yapmamalısınız?

1

 

eğitim

Bazı ailelere baktığımızda çocuklarının ödevlerini kendilerinin yaptığını görüyoruz. Peki bu durum çocuğun sorumluluğunu almak mıdır, onunla ilgilenmek midir? Bazı aileler bu durumu çocukla ilgilenmek olarak nitelese de aslında durum hiç de sanıldığı gibi değildir.

Ödevleri ailesi tarafından yapılan çocuk sorumluluğunu yerine getirmediği gibi çoğu zamanda sorumluluk almaktan kaçacaktır. Sorumluluk bilincine sahip olmayacaktır. Çocuğa göre o, sorumluluklarını üstlenmek zorunda değildir, çünkü onun için bu sorumlulukları üstlenecek anne babası vardır. Hatta bazı durumlarda çocuk sorumluluğun kendisinin olduğunun bile farkına varamayacaktır.

Çocuk yaptığı davranışların olumlu ya da olumsuz sonuçlarıyla karşı karşıya gelmelidir. Yaptığı ödevden takdir almayı, yapmadığı ödevden ceza almayı çocuk deneyimlemelidir. Tüm ödevleri anne babası tarafından yapılmış çocuk takdir almış ödevin getireceği hazdan mahrum kalacaktır.

Çocuklarımızın ödevlerini yaparak onlara iyilik yaptığımızı düşünürken, onların hayatta kalabilmek için gerekli olan becerilerini ve kendi koruyucu mekanizmalarını geliştirmelerine engel olmamalıyız.  Bizler, çocuğumuzun hayat boyu eli, ayağı, beyni ve koruyucusu olamayacağımıza göre, onların kendi ayakları üzerlerine basmayı sağlayacak deneyimleri yaşamalarına olanak tanımalıyız.

Çocuğun kendi hatalarını yaparak-yaşayarak öğrenmesine, hayal kırıklıkları yaşamasına ve bununla başa çıkmayı öğrenmesine, hayatla mücadele etmesine izin vermeliyiz.

Aileler, ödevin yapılmasıyla değil, çocuğun ödevle ne öğrendiğiyle ilgilenmelidir.  Çocuğum ödevini yap diyerek değil, bu ödev de ne öğreniyorsun? sorusunu çocuğa yönelterek sürece dahil olmalıdırlar.

Aileler elbette ki ödev konusunda çocuğa takıldığı sorularda ona yardımcı, yol gösterici olmalıdırlar.

Ancak bu yardım sürekli olarak çocuğa müdahale ederek, yanlışlarını silip düzelterek olmamalı, çocuk o yanlışları görerek doğruya ulaşmalıdır.

Sürekli olarak müdahalede bulunan aileler çocuğa şu mesajı vermektedir: “sen beceriksizsin, hayatını yönetmen mümkün değil, ben bu nedenle devrede olmak zorundayım.”

Temelde ailelerin sorumluluğu çocuklarına bir yol çizmek değil, onlara bir yol haritası sunmaktır.

Kendi ayakları üzerinde duran, bağımsız, özgüvenli, kendine yetebilen, sağlıklı bireyler yetiştirme gayesinde olmalıyız.

Anne babaların akıllarında, çok başarılı bir çocuk yerine, mutlu ve hayattan, yaptığı işlerden keyif alan bir çocuğa sahip olmaları gerektiği yer etmelidir.


Etiketler

Yorum Gönder

1 Yorumlar
Yorum Gönder
Our website uses cookies to enhance your experience. Learn More
Accept !